Veranderde gedachten
Een maand geleden schreef ik deze post die gaat over geloof en mijn bekering. Het was voor mij best moeilijk om dit zo op de site te zetten en ik heb er dagen over nagedacht hoe ik het zou schrijven. Ik ben zeker vijf keer opnieuw begonnen, omdat ik zelf vond dat het stuk niet aansprekend was. Wellicht was het stuk nog steeds niet aansprekend, want ik heb geen reactie op de site gezien. Alleen via de telefoon heb ik één reactie mogen ontvangen en dat was van iemand die het hele verhaal al kende.
Zoals de vaste bezoekers van de site wellicht gezien hebben, staat er tegenwoordig op de site een Vers van de dag. Uiteraard is dit een vers uit de Bijbel. Dit heb ik op de site gezet, omdat de Bijbel een belangrijk onderdeel van ons leven is geworden. Zoals ik in het eerste stuk al schreef, was Suzy al gelovig voordat we elkaar leerden kennen en in mij was het geloof altijd latent wel aanwezig. Ik was geïnteresseerd in de Bijbel, maar ging niet naar de kerk of iets dergelijks. Ik las ook niet regelmatig in de Bijbel, maar alleen wanneer het mij uitkwam. Het feit dat Suzy wel gelovig was, heeft mijn bekering doen versnellen.
Sinds na mijn bekering is mijn geestelijk leven in een stroomversnelling geraakt. Vaak lezen we in de Bijbel en ik moet zeggen dat dit ook voor niet-gelovigen nuttig kan zijn. Alleen het lezen in de Bijbel geeft al veel rust. Daarnaast bidden we veel. Vroeger vond ik bidden iets vreemds. Ik begreep niet dat mensen dat konden doen en ik zag er het nut niet van in.
In Jeremia 29:11-13 staat echter geschreven: “Mijn plan staat vast: ik wil geluk en geen ongeluk voor mijn volk. Een hoopvolle toekomst beloof ik. Telkens als jullie mij dan om hulp vragen en tot mij bidden, zal ik luisteren. Wie mij met hart en ziel zoekt, zal mij vinden. Ik beloof, dat ik mij zal laten vinden”.
Uit het bovenstaande vers en inmiddels ook in de praktijk heb ik geleerd dat bidden de manier is om met God te communiceren. Via bidden kun je je dankbaarheid tonen aan God en Hem om hulp vragen. En weet wel, hoe groot je problemen ook zijn, zelfs als je geen uitweg meer ziet, de Here God zal altijd naar je luisteren en zal je passende hulp bieden.

He Tabitha,
Ja natuurlijk ken ik je nog. De foto’s van het duiken van toen staan ook op mijn site. Duiken heb ik zelf al bijna twee jaar niet meer gedaan, maar misschien ga ik dat in de toekjomst maar weer eens doen.
Als je naar Bonaire komt, moet je inderdaad even gedag komen zeggen.
Voor de rest is alles goed hier, de teennagel is vakkundig verwijderd en het leven op Bonaire is nog steeds heerlijk.
Groeten voor jou en Sebastiaan en dat God jullie rijkelijk mag zegenen!
Heey Gerard,
Ken je me nog….was toen bij je op vakantie met Doen. Ik kom snel een keer terug naar Bonaire met Sebastiaan mijn vriendje en wil echt weer gaan duiken! Vond dat zo’n gave ervaring. Komen we wel op visite hoor even gedag zeggen!
Mooie bijbeltekst, het is inderdaad waarheid..geluk en een hoopvolle toekomst, die belofte staat vast. Te gek toch!Bemoedigend dit te lezen, waar je mee bezig bent en wat je nu allemaal meemaakt.
Maar verders alles goed met jou….ondanks je ingegroeide teen nagel!
Groetjes Tabitha
Dat is de waarheid Mi Dushi. Binnenkort zal ik ook over mijn gelovige leven schrijven.