Rex

Rex is het Latijnse woord voor koning, tenminste als mijn kennis van het Latijn me niet in de steek laat. Kennissen van ons hebben een hond die Rex heet. Ik vond het altijd een mooie naam voor een hond, maar mijn mening daarover is veranderd…

Rex is inmiddels zo’n jaar of twee oud en is een kruising tussen iets en een pitbull. Rex is een mooie hond om te zien en was altijd erg lief. Afgelopen zomer toen onze kennissen op vakantie waren, hebben wij Rex en de andere twee honden verzorgd. Iedere dag was Rex erg blij als we kwamen om hem eten te geven en hij kwam ons altijd al tegemoet als we aankwamen.

Er is echter iets veranderd in Rex zijn hoofd. Wat, dat weet ik niet, maar het is zeker geen verandering die de goede kant op is gegaan. Drie weken geleden op zaterdag was Suzette met Suënttely bij onze kennissen. Suënttely was buiten aan het spelen, waar ze in één keer door Rex werd gegrepen. Lieve Rex had Suënttely tot bloedens toe gebeten. Zo erg zelfs, dat Suzette met Suënttely naar de Eerste Hulp in het ziekenhuis moest om naar de verwondingen te laten kijken. Gelukkig viel het nog wel mee en hoefde er niets gehecht te worden, maar Suënttely had de schrik goed te pakken.

Nu komen wij regelmatig bij deze kennissen. Suënttely krijgt daar bijles en veel bijeenkomsten van onze kerk zijn bij deze mensen thuis. Suënttely is bang gebleven voor Rex, logisch, maar het zou haar eigen schuld geweest zijn dat Rex haar had gebeten, want ze had hem al weken lopen zoeken. Dat was tenminste wat er gezegd werd. Steeds meer kwam ik tot de conclusie dat dat wel zo geweest moest zijn. Afgelopen dinsdag had ik bijles gegeven aan één van de kinderen van onze kennissen en Rex had gewoon lief onder de tafel liggen slapen. Niets aan de hand. Toen Suzette me later kwam ophalen vond ik het erg overdreven dat Suënttely niet even de auto uit wilde stappen om achterin te gaan zitten, want Rex liep buiten rond…

Natuurlijk mocht pappie dat niet overdreven vinden en misschien had Suënttely daar wel gelijk in. Gisteren bracht ik Suënttely naar bijles. We kwamen daar aan en Suënttely zou uit de auto stappen, toen ze opeens constateerde dat Rex buiten was. Ik zei tegen haar dat ze zich niet zo moest aanstellen, maar ze durfde echt de auto niet uit. Ik ben dus ook uitgestapt en heb Suënttely netjes naar de achterporch gebracht, waarna ik natuurlijk triomfantelijk tegen Suënttely moest zeggen: “Zie je wel, er is niets aan de hand, hij doet niks”. Hierna draaide ik mij om en liep ik weer terug naar de auto.

Inderdaad Rex had op dat moment nog niets gedaan, maar op mijn terugweg naar de auto vond Rex waarschijnlijk dat ik iets te triomfantelijk was. Hij sprong op me en begon te happen. De verwondingen zijn op de foto hiernaast te zien. Ik heb geluk gehad dat ik zwaar ben en niet omgevallen ben en dat ik direct gereageerd heb en Rex met mijn linkerarm, waar hij ook nog zijn tanden in wilde zetten, van me af heb kunnen slaan, anders was ik er waarschijnlijkveel erger aan toegeweest. Nu is het een klein gaatje en een bloeduistorting van de kracht van de tanden van Rex en een kapot polo-shirt. Daarnaast heb ik er vannacht wel slecht van geslapen, maar goed die slaap halen we wel weer in.

En Rex? Rex ligt nu vast aan de ketting, maar ik kom voorlopig niet meer in zijn buurt. Een betere naam voor Rex zou Caligula zijn, een wrede hond met excessief gedrag.